วันพฤหัสบดีที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

ปีบ...


ขาว ขาว บานและตูม แย้มแซม
ระย้า แลแอร่ม ดูแช่มช้อย
โรยระริน  กลิ่นยวน ชวนให้คล้อย
ไม่มาก ไม่น้อย ช่วยผ่อนคลาย

ยามเจ้าโปรย จากต้น หล่นลงดิน
ยังคงกลิ่น หอมหอม ไม่รู้หาย
ดอกขาว บนหญ้าเขียว แต้มประปราย  
งามง่ายๆ แบบดอกปีบ รีบเก็บมา

นำมาปัก มาเหน็บ เก็บความหอม  
ยามดมดอม หอมกรุ่น อบอุ่นหนา
อยากจะเก็บ ให้สดไว้ ตลอดมา   
แต่เวลา พาให้แห้ง เหี่ยวเฉาลง

นี่แหละหนอ ความเป็นธรรมชาติ
ไม่มีสิ่งใด ประกาศ ความยืนยง
ในบางครา ดูแสน จะมั่นคง
แต่ต้องร่วง หล่นลง อนิจจา


1 ความคิดเห็น:

  1. กลิ่นหอมหวน ชวนลุ่มหลง..
    ขอบคุณบันทึกดีๆ ครับผม..

    ตอบลบ